ПВХ-ның (поливинилхлорид) ашылу тарихы өте қызықты әрі күтпеген оқиғаларға толы болды.
ПВХ алғаш рет кездейсоқ түрде 1835 жылы француз химигі, физигі және тау-кен инженері Анри Виктор Реньо тарапынан алынды. Ол терезенің алдындағы күн сәулесі түсетін жерге винилхлорид ерітіндісі бар шыны пробирканы қалдырып, бірнеше күннен кейін пробирканың түбінен ақ түсті ұнтақты тапқан болатын.
1872 жылы ПВХ қайтадан ашылды. Бұл жолы ол неміс ғалымы Ойген Бауманның арқасында жарық көрді. Реньо сияқты, ол да поливинилхлоридті кездейсоқ синтездеді.
1878 жылы винилхлоридтің полимерлену өнімі алғаш рет егжей-тегжейлі зерттелді, алайда оны өңдеу қиындығына байланысты ол ұзақ уақыт бойы өнеркәсіп назарынан тыс қалды.
Өнеркәсіптік ПВХ алғаш рет 1912 жылы алынды, ол кезде химик Фриц Клатте ацетиленге хлорлы сутекпен әсер етті. 1913 жылы жаңа материал ресми түрде патенттелді.